Znak zodiaku a alkohol - które znaki zodiaku mają skłonność do picia alkoholu?

Szczegóły: Autor: Redakcja; 17 luty 2024

Lubisz ostro imprezować? Masz skłonność do alkoholu? A może uciekasz przed trunkami i alkohol pijesz tylko okazyjnie? Potrafisz się bawić w większym towarzystwie pijąc kawę lub inny napój bezalkoholowy? Komu może grozić uzależnienie od alkoholu? Twój znak zodiaku powie ci o tym więcej niż myślisz.

Znaki zodiaku a skłonność picia alkoholu

Baran

Baran lubi ostrą zabawę i imprezy z alkoholem w tle. Szczególnie mężczyźni spod tego znaku nie stronią od tego typu wrażeń. Barany mają poczucie humoru i lubią się bawić, a alkohol tylko im w tym pomaga, jak się bawić to na całego. Baran może mieć problem z alkoholem, bo ma skłonność do przesady.

Byk
Byki lubią dobrze zjeść i dobrze wypić. Osoby spod tego znaku mogą mieć problem z alkoholem, bo zazwyczaj nie lubią odmawiać sobie przyjemności. Ale jak to Byki – znaki ziemskie, lubią też umiar i rozsądek, więc jeśli zauważą, że bez alkoholu nie potrafią żyć to starają się nie pogrążać.

Bliźnięta
Ten znak lubi zabawę, towarzystwo i mocny alkohol. Bliźniaki powinny uważać na swoją skłonność do używek, nie są również zbyt rozsądne i nie mają umiaru w dogadzaniu własnym przyjemnościom. Bliźnięta są jednym z najbardziej narażonych na alkoholizm znaków i muszą ograniczyć spożywanie tego typu trunków.

Rak
Ten znak wszystkiego się obawia, nie wyobraża sobie uzależnienia od czegokolwiek, ale ma również tendencję do depresji, złych stanów psychicznych, popadania w leki na uspokojenie, a co za tym idzie również nadużwania alkoholu. Alkohol poprawia humor, a Raki potrzebują tego wyjątkowo często. Nie należą do silnych osobowości.

Lew
Lew lubi dobrą zabawę i alkohol, ale stara się być rozsądny, ceni sobie dobre czerwone wino, ale lubi też mieć kontrolę nad swoim życiem i nie wyobraża sobie uzależnienia, wtedy nie byłby panem swojego życia, ale ulegałby butelce z trunkiem, a to nie mieści się w jego światopoglądzie. Lew jets więc zbyt rozsądny, aby popaść w alkoholizm.

Panna
Ten znak nie lubi alkoholu do tego stopnia, że może stać się abstynentem. Panna jest rozsądna do szpiku kości, najbardziej obawia się utraty kontroli i szaleństwa w swoim życiu. Pannie nie grozi uzależnienie od alkoholu, ale w późniejszych latach życia powinna uważać.

Waga
Waga to istota towarzyska, radosna, skłonna do zabawy, flirtu, imprez. Nie stroni też od alkoholu, nie potrafi odmawiać. Jeśli znajdzie się w towarzystwie to pije, bo tak chą inni, bo inni też piją, bo nie wypada odmówić itd. Waga ma z tym problem i zanim zdąży się obejrzeć to już siedzi w nałogu po uszy.

Skorpion
Ten znak jest wyjątkowo wytrzymały, raczej nie grozi mu alkoholizm, ma umiar, potrafi panować nad swoimi pragnieniami, jest zdyscyplinowany i pije tylko wtedy kiedy naprawdę chce. Nikomu nie da się wciągnąć w libacje alkoholowe i uzależnienia wszelkiego typu raczej mu nie grożą.

Strzelec
Może stać się ofiarą alkoholu. Jako znak Jowiszowy ma tendencje to picia, do polepszania sobie nastroju, jest przy tym na tyle pewny siebie, że uważa, że nic mu nie grozi, że nie ma mowy o uzależnieniu. Może się mocno zdziwić kiedy zobaczy, że nie może się odkleić od butelki.

Koziorożec
Wyjątkowo silny psychicznie znak! W tym przypadku nie ma mowy o uzależnieniu. Koziorożec ceni sobie spokój wewnętrzny i klasę. Nie wyobraża sobie, że mógłby się stoczyć, zejść na dno, poniżyć. A z tym właśnie kojarzy mu się alkoholizm. Koziorożec jets zbyt silny, aby popaść w tego typu uzależnienie.

Wodnik
Wodnikowi nie grozi uzależnienie od czegokolwiek, jest zbyt niezależny, rozsądny i wolny, aby pozwolić sobie na alkohol. Wodnik ma raczej skłonności do tabletek, narkotyków, środków wpływających na psychikę, na wszystko co jest silne w działaniu.

Ryby
Ryby to znak najbardziej narażony na wszelkiego rodzaju uzależnienia. Ryby często popadają w depresję, szukają pocieszenia w alkoholu, często znajdują się w środowisku które ma na nie zły wpływ. Ryby uciekają od problemów do alkoholu, narkotyków, środków nasennych.

Każdy człowiek jest inny, jedyny w swoim rodzaju. Podział na dwanaście znaków zodiaku jest podziałem uproszczonym, ogólnym, zbyt zawężonym. Każdy człowiek posiada swój los, swoje przeznaczenie i swoją osobowość, każdemu przypisany jest również jego indywidualny horoskop.

Słynny astrolog, Leszek Szuman powiedział kiedyś: „Wierzyć można w życie pozagrobowe, a na astrologii trzeba się znać". To prawda. Uczymy się matematyki, historii, biologii i nie zastanawiamy się nad prawdziwością ich teorii. Astrologia jest pewną dziedziną wiedzy, można i należy ją weryfikować.

Nielogiczne jest częste pytanie: „Czy wierzysz w astrologię?" Wystarczy przeczytać choćby jeden podręcznik astrologiczny i przekonać się, że nie jest to kwestia wiary. Nikt nie wyjaśnił, nie potwierdził, nie udowodnił tego, że ciała niebieskie wpływają na życie ludzkie w jakikolwiek sposób, ale też nikomu nie udało się udowodnić istnienia Boga. Nie przeszkadza to jednak ludziom modlić się, chodzić do kościoła i bezkrytycznie słuchać kazań kapłana.

Jeżeli czemuś nie można zaprzeczyć i nie da się tego obalić, ponieważ nie ma się wystarczających dowodów naukowych, to dlaczego nie można uznać tego za prawdziwe? Tutaj pojawia się kwestia „rozumnej wiary". Do takiej wiary dochodzi się dzięki własnym przemyśleniom, posiada więc ona wyjątkową wartość.

Astrolog zaczynał swą przygodę jako mędrzec, matematyk, uczony, wtajemniczony, ten, który posiadł wiedzę absolutną. Profesjonalny astrolog to nadal mędrzec, to nadal matematyk i wtajemniczony. Zmieniło się tylko podejście do osób „czytających w gwiazdach". Nadal jest jednak mnóstwo chętnych, chcących poznać swoją przyszłość. Nadal interesuje nas wszystko to, co dotyczy nas samych, naszych zalet i słabości, naszych zdolności, możliwości, skłonności. Nadal też chcemy dowiedzieć się czegoś na temat osób, które kochamy, które są nam bliskie.

Nie ma jednej prawidłowej interpretacji układu planet. W astrologii wszystko od czegoś „zależy". Każdy kosmogram jest więc niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Właśnie ta nieprzewidywalność astrologii jest tak pasjonująca. Astrolog stale uczy się czegoś nowego, astrologia to „studnia bez dna", wciąż dostarcza nowych odkryć, zaskakuje swoją głębią, sprawia, że wtedy, kiedy wydaje nam się, że na jej temat wiemy już wszystko, okazuje się, że nie wiemy nic. I to jest jej siłą.

Astronomia wyodrębniła się jako nauka szczegółowa, degradując tym samym, starszą od niej - astrologię. W okresie późnego Średniowiecza i Renesansu astrologia uzyskała swoją pozycję na uniwersytetach, gdzie oddawali się jej studiowaniu naukowcy. Wraz z narodzinami astronomii, zdegradowano astrologię i przypisano jej miano zabobonu.

Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung, ceniący i szanujący tradycję zainteresował się astrologią, o której pisali Pitagoras, Platon, Ficino, Galileusz, Kepler, Kopernik i wielu innych uczonych, najznamienitszych umysłów tego świata. Astrologia dała początek astronomii. Astrologowie, czyniący obserwacje nieba, bez wątpienia przyczynili się do powstania astronomii.

C. G. Jung twierdził, że „lekceważenie astrologii jako nauki spłyca ludzkiego ducha". Należy pamiętać, że C. G. Jung w swoich badaniach zawsze opierał się na regułach i wymogach naukowości. Przede wszystkim Jung „rozumiał astrologię jako prymitywną formę psychologii, albowiem zrozumienie własnego człowieczeństwa zawsze było dla ludzkości sprawą wielkiej wagi".

Jung zainteresował się astrologią w czerwcu 1911r. Opierał się głównie na pracach publikowanych w XIX i XX wieku, takich jak: „The New Manual Astrology" (1898), „Astrology For All" (1904), „The Key To Your Own Nativity" (1910), prac należących do Alana Leo, jednej z wiodących postaci astrologii ezoterycznej. Powyższe publikacje zafascynowały Junga tak bardzo, że odważył się stwierdzić, iż astrologia z pewnością znów pojawi się na uniwersytetach. Słowa Junga okazały się proroctwem.

Otóż w 2001 r. Indyjskie Ministerstwo Nauki ogłosiło, że planuje przeznaczyć fundusze na powstanie wydziałów astrologicznych na wyższych uczelniach. Ministerstwo zaplanowało zakupy biblioteczne, sprzęt komputerowy i utworzenie banku horoskopów. Etap edukacji miał rozpocząć się w 2001 r. oraz zakończyć nadaniem pierwszych stopni magistrów astrologii. W chwili obecnej już 35 z około 200 uczelni wyższych zamierza wprowadzić astrologię do swych programów.

Oczywiście nie wiadomo czy owe plany dojdą do skutku, być może nigdy nie zostaną zrealizowane, ale jak widać Indie traktują astrologię dosyć przychylnie, a przynajmniej próbują się jej dobrze przyjrzeć.

Zdając sobie sprawę z wyżej wymienionych, uzasadnionych z resztą zarzutów, trudno pisać mi o tym, że astrologia jest nauką nad naukami, że należy kierować się jej prognozami we wszystkich życiowych decyzjach, lub całkowicie podporządkować się jej wpływom i czekać na śmierć. Jeżeli nie pojawią się badania naukowe, dowody świadczące o uzasadnionych wpływach planet na organizmy ludzkie na Ziemi, nie należy traktować jej jak wyroczni.

Mocnym i faktycznym dowodem, który przyczynia się do tego, że astrologię należałoby traktować bardziej poważnie są badania Woleńskiego i Władymirskiego, dotyczące wpływu cyklu plam słonecznych na układ krążenia oraz układ nerwowy człowieka, a także udowodniony „wpływ Księżyca na procesy zachodzące w organizmach biologicznych na ziemi"

Są to dowody na to, że jednak owe wpływy istnieją, owe oddziaływanie zostało więc udowodnione. Taki argument w porównaniu z powyższymi zarzutami jest stosunkowo niewielki, ale może niedługo będziemy świadkami spektakularnego odkrycia i okaże się, że oddziaływanie całego układu planet na życie człowieka na Ziemi faktycznie istnieje? Być może uzasadnione będzie to, że astrologia przetrwała tyle lat, że w dobie rozwijającej się techniki i wszechobecnych komputerów nadal sporządza się horoskopy?

A może po prostu cieszmy się tym, co nam ofiarowała, bo przecież ofiarowała nam dużo. Astrologia jest skarbnicą charakterów, momentem oderwania się od tego, co rzeczywiste, źródłem samopoznania, przyjemności i niewyczerpalnej (faktycznej lub nie) wiedzy o innych ludziach.