Marilyn Monroe - astrologiczny portret gwiazdy

Szczegóły: Autor: Redakcja; 11 styczeń 2024

Kiedy astrolog patrzy na kosmogram urodzeniowy po raz pierwszy, najpierw zwraca uwagę na największe skupisko planet, może zdarzyć się tak, że cztery planety zgromadziły się w jednym znaku, np. w znaku Strzelca.

Od razu więc widać, że mamy do czynienia z osobą, która charakterem odpowiada zodiakalnemu Strzelcowi. Wtedy fakt, że właściciel kosmogramu urodził się w znaku Koziorożca, jest więc mało istotny. Ale może przytrafić się taki horoskop, w którym każda planeta znajduje się w innym znaku. Taka sytuacja każe astrologowi spojrzeć na trzy punkty horoskopu.

W pierwszej kolejności patrzymy na urodzeniowe Słońce. Następnie istotna jest pozycja ascendentu.Ascendent jest ważniejszy niż sam znak Zodiaku, gdyż ascendent jest punktem wschodzącym. I trzecie ważne miejsce - miejsce Księżyca. Kiedy np. Słońce znajduje się w znaku Raka, ascendent w znaku Wagi, a Księżyc w znaku Skorpiona, mamy do czynienia z „Rako - Wago - Skorpionem”. Osoba posiada cechy charakterystyczne dla tych trzech znaków. W dalszej kolejności istotna jest pozycja Merkurego, Wenus i Marsa, następnie Jowisza, Saturna, Neptuna, Urana i Plutona.

Na przykładzie horoskopu wielkiej gwiazdy, pięknej aktorki - Marilyn Monroe można pokazać jak ważny jest cały horoskop i wszystkiego jego punkty, a nie tylko sam znak zodiaku.

Marilyn Monroe to zodiakalne Bliźnięta - inteligentne, wszechstronne, tajemnicze. Często osoby spod tego znaku zostają aktorami, bo lubią improwizować i naśladować zachowania innych, mają w tym kierunku wielkie zdolności. W Bliźniętach aktorka posiada również Merkurego, który ma w tym znaku silną pozycję, Marylin była więc bystra, szybko się uczyła, była ciekawa świata, ludzi, wszystkiego, co ją otacza. Pochłaniała książki i interesowało ją wszystko, ale była zbyt powierzchowna, aby swoje zainteresowania pogłębiać.

Księżyc aktorki znajduje się w Wodniku, liberalnym, tolerancyjnym, altruistycznym i twórczym. Godziła się na wszystko, była osobą która potrafi przebaczyć i nie należała do osób kłótliwych. Nie miała w sobie złej woli, nie trzymała w sobie złości i nie należała do złośliwych.

Ascendent znajduje się w znaku Lwa - Marilyn lubiła być w centrum zainteresowania, była duszą towarzystwa i dobrze czuła się przed kamerą. Kamera ją uwielbiała, aktorka przykuwała uwagę i skupiała na sobie zainteresowanie. Oprócz urody posiadała również urok osobisty, który zjednywał jej adoratorów.

Wenus w znaku Barana powoduje silne namiętności, gorący temperament, łatwość zakochiwania się, zaborczość i emocjonalność. Marilyn była kobietą z silnymi potrzebami, bardzo seksualną i skłonną do flirtu. Stąd wiele związków i romansów z mężczyznami. Trzeba również podkreślić, że była osobą zaborczą, zazdrosną i ulegającą wpływom. Dla uczucia była gotowa zrobić wszystko.

W horoskopie Marilyn Monroe w Rybach zagościł Mars, a to może powodować łatwowierność, naiwność i rozchwianie emocjonalne, również skłonność do uzależnień wszelkiego rodzaju - alkoholu, narkotyków, środków psychotropowych. Marilyn żyła jak we śnie, była tak naiwna i łatwowierna, że wiele osób mogło ją sprowadzić na złą drogę. Kochała zwierzęta i zawsze okazała pomoc potrzebującym. Była wrażliwa na krzywdę innych ludzi.

To wszystko daje nam obraz kobiety emocjonalnej, wrażliwej, inteligentnej, ale łatwowiernej i uwikłanej w sieć targających nią emocji. Obsadzenie znaku Bliźniąt, Wodnika i Ryb świadczyć może o niezdecydowaniu, pewnej uległości, zmienności usposobienia. A Jowisz w opozycji do Neptuna o tajemniczych okolicznościach śmierci. Bo Neptun to tajemnica.

Tak więc patrząc na horoskop każdej osoby możemy dokładnie zinterpretować jej usposobienie, charakter, poznać wady i zalety, a nawet określić temperament seksualny. Wkrótce pojawią się horoskopy innych znanych gwiazd! Zapraszamy!

Każdy człowiek jest inny, jedyny w swoim rodzaju. Podział na dwanaście znaków zodiaku jest podziałem uproszczonym, ogólnym, zbyt zawężonym. Każdy człowiek posiada swój los, swoje przeznaczenie i swoją osobowość, każdemu przypisany jest również jego indywidualny horoskop.

Słynny astrolog, Leszek Szuman powiedział kiedyś: „Wierzyć można w życie pozagrobowe, a na astrologii trzeba się znać". To prawda. Uczymy się matematyki, historii, biologii i nie zastanawiamy się nad prawdziwością ich teorii. Astrologia jest pewną dziedziną wiedzy, można i należy ją weryfikować.

Nielogiczne jest częste pytanie: „Czy wierzysz w astrologię?" Wystarczy przeczytać choćby jeden podręcznik astrologiczny i przekonać się, że nie jest to kwestia wiary. Nikt nie wyjaśnił, nie potwierdził, nie udowodnił tego, że ciała niebieskie wpływają na życie ludzkie w jakikolwiek sposób, ale też nikomu nie udało się udowodnić istnienia Boga. Nie przeszkadza to jednak ludziom modlić się, chodzić do kościoła i bezkrytycznie słuchać kazań kapłana.

Jeżeli czemuś nie można zaprzeczyć i nie da się tego obalić, ponieważ nie ma się wystarczających dowodów naukowych, to dlaczego nie można uznać tego za prawdziwe? Tutaj pojawia się kwestia „rozumnej wiary". Do takiej wiary dochodzi się dzięki własnym przemyśleniom, posiada więc ona wyjątkową wartość.

Astrolog zaczynał swą przygodę jako mędrzec, matematyk, uczony, wtajemniczony, ten, który posiadł wiedzę absolutną. Profesjonalny astrolog to nadal mędrzec, to nadal matematyk i wtajemniczony. Zmieniło się tylko podejście do osób „czytających w gwiazdach". Nadal jest jednak mnóstwo chętnych, chcących poznać swoją przyszłość. Nadal interesuje nas wszystko to, co dotyczy nas samych, naszych zalet i słabości, naszych zdolności, możliwości, skłonności. Nadal też chcemy dowiedzieć się czegoś na temat osób, które kochamy, które są nam bliskie.

Nie ma jednej prawidłowej interpretacji układu planet. W astrologii wszystko od czegoś „zależy". Każdy kosmogram jest więc niepowtarzalny, jedyny w swoim rodzaju, tak jak niepowtarzalny jest każdy człowiek. Właśnie ta nieprzewidywalność astrologii jest tak pasjonująca. Astrolog stale uczy się czegoś nowego, astrologia to „studnia bez dna", wciąż dostarcza nowych odkryć, zaskakuje swoją głębią, sprawia, że wtedy, kiedy wydaje nam się, że na jej temat wiemy już wszystko, okazuje się, że nie wiemy nic. I to jest jej siłą.

Astronomia wyodrębniła się jako nauka szczegółowa, degradując tym samym, starszą od niej - astrologię. W okresie późnego Średniowiecza i Renesansu astrologia uzyskała swoją pozycję na uniwersytetach, gdzie oddawali się jej studiowaniu naukowcy. Wraz z narodzinami astronomii, zdegradowano astrologię i przypisano jej miano zabobonu.

Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung, ceniący i szanujący tradycję zainteresował się astrologią, o której pisali Pitagoras, Platon, Ficino, Galileusz, Kepler, Kopernik i wielu innych uczonych, najznamienitszych umysłów tego świata. Astrologia dała początek astronomii. Astrologowie, czyniący obserwacje nieba, bez wątpienia przyczynili się do powstania astronomii.

C. G. Jung twierdził, że „lekceważenie astrologii jako nauki spłyca ludzkiego ducha". Należy pamiętać, że C. G. Jung w swoich badaniach zawsze opierał się na regułach i wymogach naukowości. Przede wszystkim Jung „rozumiał astrologię jako prymitywną formę psychologii, albowiem zrozumienie własnego człowieczeństwa zawsze było dla ludzkości sprawą wielkiej wagi".

Jung zainteresował się astrologią w czerwcu 1911r. Opierał się głównie na pracach publikowanych w XIX i XX wieku, takich jak: „The New Manual Astrology" (1898), „Astrology For All" (1904), „The Key To Your Own Nativity" (1910), prac należących do Alana Leo, jednej z wiodących postaci astrologii ezoterycznej. Powyższe publikacje zafascynowały Junga tak bardzo, że odważył się stwierdzić, iż astrologia z pewnością znów pojawi się na uniwersytetach. Słowa Junga okazały się proroctwem.

Otóż w 2001 r. Indyjskie Ministerstwo Nauki ogłosiło, że planuje przeznaczyć fundusze na powstanie wydziałów astrologicznych na wyższych uczelniach. Ministerstwo zaplanowało zakupy biblioteczne, sprzęt komputerowy i utworzenie banku horoskopów. Etap edukacji miał rozpocząć się w 2001 r. oraz zakończyć nadaniem pierwszych stopni magistrów astrologii. W chwili obecnej już 35 z około 200 uczelni wyższych zamierza wprowadzić astrologię do swych programów.

Oczywiście nie wiadomo czy owe plany dojdą do skutku, być może nigdy nie zostaną zrealizowane, ale jak widać Indie traktują astrologię dosyć przychylnie, a przynajmniej próbują się jej dobrze przyjrzeć.

Zdając sobie sprawę z wyżej wymienionych, uzasadnionych z resztą zarzutów, trudno pisać mi o tym, że astrologia jest nauką nad naukami, że należy kierować się jej prognozami we wszystkich życiowych decyzjach, lub całkowicie podporządkować się jej wpływom i czekać na śmierć. Jeżeli nie pojawią się badania naukowe, dowody świadczące o uzasadnionych wpływach planet na organizmy ludzkie na Ziemi, nie należy traktować jej jak wyroczni.

Mocnym i faktycznym dowodem, który przyczynia się do tego, że astrologię należałoby traktować bardziej poważnie są badania Woleńskiego i Władymirskiego, dotyczące wpływu cyklu plam słonecznych na układ krążenia oraz układ nerwowy człowieka, a także udowodniony „wpływ Księżyca na procesy zachodzące w organizmach biologicznych na ziemi"

Są to dowody na to, że jednak owe wpływy istnieją, owe oddziaływanie zostało więc udowodnione. Taki argument w porównaniu z powyższymi zarzutami jest stosunkowo niewielki, ale może niedługo będziemy świadkami spektakularnego odkrycia i okaże się, że oddziaływanie całego układu planet na życie człowieka na Ziemi faktycznie istnieje? Być może uzasadnione będzie to, że astrologia przetrwała tyle lat, że w dobie rozwijającej się techniki i wszechobecnych komputerów nadal sporządza się horoskopy?

A może po prostu cieszmy się tym, co nam ofiarowała, bo przecież ofiarowała nam dużo. Astrologia jest skarbnicą charakterów, momentem oderwania się od tego, co rzeczywiste, źródłem samopoznania, przyjemności i niewyczerpalnej (faktycznej lub nie) wiedzy o innych ludziach.